كيان و كيارش غنچه‌هاي باغ بهشت زندگيمون

kian-kiarash — Thu, 05 Nov 2009 11:25:54 GMT

بدلیل گرفتاری و سر نزدن به وبلاگ خبردار نشدم که وبلاگ ما هم جزو اونایی بوده که رتبه آورده، حیف نشد که بیایم و اونجا ببینیمتون، ایشالله سال دیگه و ممنون که به وبلاگ ما رای دادین .....

اندر احوالات مدرسه

kian-kiarash — Wed, 04 Nov 2009 23:33:35 GMT

سلام

میدونم که خیلی تنبلی کردم و خیلی وقته خبری ازم نیست، حق دارین که نگران بشین، تو این روزها پیامکای زیادی ازتون داشتم که سراغمو میگرفتین ... ممنون از احوالپرسی همتون ....

بهم حق بدین بخاطر اینکه پسرا وارد مرحله جدیدی از زندگی شدن و حسابی روال عادی زندگی از دستمون خارج شده بود، ولی خوب الان خیلی اوضاع بهتره و میشه گفت حال و روز منم بد نیست ....

همتون خبر دارین که من بخاطر یه سری مسائل مجبور شدم کیان رو مدرسه غیرانتفاعی بنویسم و الان با گذشت تقریباً یکماه و نیم از شروع مدارس اصلاً پشیمون نیستم که کیارش رو مدرسه دولتی نوشتم و این مسئله خودش باعث شده که به بعضی تفاوتهای مدرسه و روش تدریس معلمها پی ببرم، البته این رو هم بگم که به نظر من هر دو مورد خوب هستن و من هیچوقت نظر نمیدم که کدوم یکی از اون یکی بهتره ....

کیان پسر عزیزم تو الان با گذشت یکماه و نیم از شروع کلاس اول میتونی این حروف، کلمات و جملات رو بنویسی:

آ ا اول و غیر اول – ب غیر آخر و آخر – د – م غیر آخر و آخر – با – دا – ما – بَ – دَ – مَ

بابا آب داد.

آدم آمد.

بابا بادام داد.

با بامداد آمدم.

با ادب – آباد – باد – آداب – باب – آباب – دادم – آمدم و خیلی لغات دیگه ضمن اینکه خطتون هم تحریری هست و مثل زمان ما نیست که نوشتن خط تحریری تقریباً از کلاس سوم چهارم شروع میشد .....

کیان درس زبان رو دو روز در هفته اضافه تر از کیارش تو مدرسه داره و از هفته دیگه جمله سازی رو هم شروع میکنه .

کیارش پسر گلم تو هم تقریباً مثل کیان بلدی و فقط درس م رو عقب تر از اون هستی.

هر دوتون از صفر تا 5 رو بلدین بنویسین و بخونین .

بعدازظهرا منتظرم تا پسرا به خونه برسن و شروع کنم به کار کردن باهاشون، میشه گفت یه جور شور و شوق کودکانه س که حس جوونی به آدم تزریق میکنه، حس اینکه تو میتونی شاهد بزرگ شدن و موفقیت بچه هات باشی، با سواد شدنشون رو ببینی و خیلی حس های خوب دیگه که تو این دوره بد من خیلی بهش احتیاج داشتم، البته ناگفته نمونه که واقعاً سختی های خودش رو داره و اوائل بریده بودم .....

تقریباً یه هفته کیان رو نزاشتم از مدرسه به مهد بره و بلافاصله ساعت یک و نیم میومد خونه تا ببینم روی رفتار و درسش اثری داره یا نه، خدائی باید بگم که تاثیری نداشت و چون صد در صد وضع و حال من اینطور نمیمونه نمیخوام که بد عادت بشه و بعداً شاهد اثرات جانبیش باشم چون با همون یکهفته زودتر خونه اومدن دیگه دوست نداشت بعد از مدرسه به مهد بره و این خیلی طبیعیه .....

و اما برم سر اصل مطلب و مشکلاتی که با کیان تو این یکماه و نیم داشتم و میدونم برای اونائی که بچه بیش فعال دارن میتونه بسیار تجربه جالبی باشه ....

تو این مدت دو بار جلسه عمومی داشتن، بار اولش رو ناصر شرکت کرده بود که بالطبع سوال و جواب خاصی نشده بود و متوجه چیزی هم نشده بود، دو هفته پیش قبل از جلسه دوم که این هفته برگزار شد روز سه شنبه رفتم مدرسه تا ببینم وضعیت کیان چطوره .....

اون ساعت زبان داشتن و معلم خودشون تو دفتر نشسته بود و تو دفتر بچه ها سرمشق میداد، وقتی خودمو معرفی کردم یه سری تکون داد و گفت خانوم درسته چن تا از بچه ها دارو میخورن ولی مشکل اصلی من پسر شماس که دوست نداره سر کلاس بشینه و زمانی که اثر قرصش میره بقدری قدرت بدنیش زیاد میشه که ما همه وحشت میکنیم نکنه بلائی سر خودش یا دیگران بیاره (این در حالیه که همون هفته اول با دست ورم کرده اومد خونه و گفت بچه های بزرگتر تیر دروازه رو انداختن رو دستش) ناظم تعریف کرد که جلوی بچه ها با یه دست تیر رو بلند کرده و یهو زورش رفته و افتاده رو انگشتش طوریکه همشون از قدرتش تعجب کردن ..... و خیلی چیزای دیگه ....

دیروز هم دومین جلسه عمومی بود که خودم رفتم اول یه سری آموزش بهمون داد که باید چطوری حروف رو با بچه ها کار کنیم و کلاً درسا تا کجا پیش رفته و اینکه روش تدریسش خاص خودشه و البته مادرانی که این معلم رو میشناسن همه از کارش خیلی تعریف میکنن و بعد هم گله گذاریها شروع شد و دیدم کم کم مادرا دارن شکایت میکنن که فلانه و بهمانه ....

به معلمشون گفتم خانوم فلانی بهتر نیست اگر کسی گله ای داره اسم ببره از اون بچه که مادرا بدونن واقعاً باید چکار کنن که دیدم بله یه دفعه همه اسم کیان و بنیامین و دو نفر دیگه رو به زبون آوردن و البته شکایت همه از کیان بیشتر بود اون هم بخاطر اینکه نمیزاره بچه ها حواسشون به درس باشه ....

خانومشون معتقده تا وقتی اثر دارو تو بدنش هست خیلی عالیه ولی وقتی از بین میره و تا اثر قرص بعدی هیچ کاری ازشون برنمیاد، بماند که من چقدر بهشون تذکر دادم که زمان دادن قرص رو خود اونها بهتر از هر کسی میدونن که چه وقتیه و قبل از اینکه کیان به این مرحله برسه باید داروش داده بشه (دیگه زبونم مو درآورده خدا وکیلی) ....

یکی از مادرا گفت خانوم من هفته پیش شاهد بودم که کیان سر کلاس زبان نمیرفت و به زور بغلش کردن بردنش سر کلاس .....

دو مورد هم خانومش گفت که خیلی برام جالب بود یکی اینکه روز قبلش کیان سه بار از در حیاط مدرسه فرار کرده و رفته مدرسه بغلی (فکر کنین من چه حالی شدم) با ناراحتی بهش گفتم خانوم من با اطمینان پسرم رو میزارم اینجا پس باید تمام مسئولیتهاش رو بپذیرین، قبول دارم سخته ولی این دیگه به مهارت شما و بقیه مسئولین برمیگرده که بتونین یه بچه رو کنترل کنین، یه روز هم اردو داشتن که کیان و چن نفر دیگه رو با خودشون نبردن، کیان از دستشوئی برگشته وقتی دیده کسی نیست فرار کرده و یه لحظه هیشکی نفهمیده کجا رفته تا بعد از کلی گشتن از تو دفتر زیر میز آقای مدیر پیداش کردن .....

خلاصه مادرا همه دلشون سوخته بود و هرکی یه چیزی میگفت: یکی گفت خانوم تلفن یه فرادرمانگر رو بهتون میدم ببرین پیشش معجزه میکنه (گفتم خانوم پدرش بخاطر همین مسئله الان داره کلاساشو میگذرونه)، یکی دیگه گفت هفتاد بار سوره ولعصر رو بخون فوت کن به آب بریز تو یه شیشه و کلی آب بهش اضافه کن و بده کم کم بخوره صبرشو خیلی زیاد میکنه و ... و .... و .....

آخر سر هم یکی از وسط کلاس پاشد گفت خانوم اصلاً ناراحت نشیا نمیدونی اینطور بچه ها تو آینده چقدر موفق میشن ....

ناگفته نمونه که همونجا خانومش جلوی مادرا گفت که کیان بسیار بسیار بچه باهوشیه و خیلی خوش خطه (اینم واسه دلخوشی من) که همش برمیگرده به حرص و جوشائی که من تو این مدت از دست این دوتا وروجک خوردم تا خطشون جلوی آفتاب راه نره.

در مورد کیارش هم معلمش دو مورد شکایت ازش داشت، یکی اینکه خیلی حرف میزنه تو کلاس و دیگه اینکه همش در حال بوسیدن بچه هاس، نمیدونستم چی بگم و معلمش هم بیشتر بخاطر مریضی ناراحت بود که میگفت اینطوری خودش ممکنه مریض بشه بهش بگین تو کلاس اینکارو نکنه میدونم از روی محبتشه ولی درست نیست ....

وقتی اومدم خونه کلی براش توضیح دادم که پسرم بچه های تو مدرسه مادر و پدر و برادرت نیستن که وقتی میخوای محبتتو نشون بدی بری جلو و بوسشون کنی، خدا رو شکر ظاهراً این مسئله و حرف زدنش سر کلاس هم بهتر شده و خدایی بگم خیلی خیلی بیشتر از کیان ازش راضیم، دستخط خوبی داره و خیلی رو درساش وسواس داره که به موقع انجام بده و همه چیش مرتب باشه ....

منم و یک دنیا مسئولیت مادرانه و همش میترسم از اینکه نکنه چیزی کم بزارم و این دوتا وروجک بعدها از دستم دلخور باشن که تو اینکارو نکردی یا اون کارو نکردی ....

خدایا بهم توان بده .....

اولین روز مدرسه

kian-kiarash — Sat, 10 Oct 2009 06:48:18 GMT

۳۱ شهریور همزمان با جشن شکوفه ها همراه خاله نوشین و هستی اول رفتیم مدرسه کیان و بعد از کلاس بندی و گرفتن گل و جایزه بچه ها وارد کلاس شدن، بعدش یه خانم روانشناس در مورد طرز رفتار با کلاس اولی ها برامون صحبت کرد و یه خانوم هم از مرکز بهداشت توصیه هایی در مورد آنفولانزای خوکی داشت و یه تئاتر کمدی هم برامون اجرا کردن...

خلاصه برنامه طوری شد که بابائی رو همراه کیارش فرستادیم مدرسه ش که با خاله نوشین خودمونو به اونجا هم برسونیم؛ متاسفانه این امر میسر نشد و بچه م بدون حضور مامان و خاله ش کلاس بندی شد و با گرفتن یه جایزه راهی کلاس شد، البته بعدش خیلی از ما گِله کرد که چرا نیومدین ولی خوب ما فکر نمیکردیم برنامه مدرسه کیارش انقدر زود تموم شه و بهش نرسیم....

سمت راستی کیان که عینک داره امیرسامانه که از مهدکودک با کیان همکلاس بوده

و اونم بیش فعاله

خانم راجی معلم مهربون کیان

مدرسه

kian-kiarash — Wed, 09 Sep 2009 14:02:18 GMT

مامان آواي عزيزم، كيان و كيارش دوقلو هستن گلم، هر چند با ديدن اين عكسا باورش خيلي سخته

كيارش گل پسر

كيان قند عسل

پسرخاله ها و هستي عزيزم

كيف و لوازم تحرير پسرا

اسپايدرمن سفارش كيارش

پسراي من

بت من سفارش كيان

باز هم پسرا و هستي گلم

اين هفته رو مامان بيتا در مرخصي بسر ميبره تقريباً، اونم بخاطر اسباب كشي شركت هست، در همين راستا تصميم گرفته شد كه خريد پسرا انجام بشه، القصه روز سه شنبه همراه مادرجون و خاله نوشين رفتيم بوستان و شهر كتاب و خريد انجام شد، البته زحمت كيف پسرا رو خاله نوشين كشيد و خودش هم سفارشش رو از پسرا گرفته بود، بعد از ظهر كه رسيدن خونه كلي ذوق كردن از ديدن كيف و بقيه لوازم .....

ديگه چيزي نمونده

عکسای تولد

kian-kiarash — Sun, 09 Aug 2009 09:04:18 GMT

نوبتی هم باشه نوبت شرح ماجرای تولد و عکساشه ....

سه شنبه و چهارشنبه رو مرخصی گرفتم که بتونم بهتر به کارام برسم و همونطور که تو وبلاگ خودم گفتم تمام خانواده مادریمو دعوت کرده بودم که خوشبختانه خواهر ناصر و همسرش هم اومدن و کلی خوشحالم کردن (بماند که روز قبلش کلی تلفنی باهام حرف زد و گفت اصلاً محل حرفای مامانم نزار و اون فلانه و بهمانه ....)

همه چی بخوبی برگزار شد ولی باورتون میشه هنوز خستگیم در نرفته از بس که من وسواسیم تو مهمونی دادن پدر خودمو و ناصر و بچه ها رو درمیارم ......

اینم مشروح عکسای تولد که خاله نوشین زحمت کشیده و انداخته، یکی دوجا هم دائی رضا اومده کمک من که پسرای تهییج شده از دیدن کادوهای تولد رو بهتر کنترل کنه ...

کیک تولد هم سفارش خود پسراس، اسپایدر من ....

میدونم که همتون بعد از دیدن عکسا خواهید گفت که کیان چقدر لاغر شده، واقعاً هم همینطوره و ما هرکاری که از دستمون برمیاد میکنیم که جبران بشه ولی ظاهراً تاثیری نداشته با وجودیکه تقریبا مثل کیارش غذا میخوره ولی ماشالله انقدر جنب و جوشش زیاده که گوشتی به تنش نمونده

تعجب نکنین چرا همه جا کیارش لبخند ژوکوند زده، مادرجونش بهش گفت چون اکثر دندونات افتاده تو عکسا لبخند بزن فقط تا خوشگل بیفتی، کیارش هم حرف گوش کن، خودتون قضاوت کنین:

دو دست لباس خوشگل کادوی خاله نوشین و عمو محمود و هستی عزیزم

بازی بیلیارد و یک بازی فکری دیگه کادوی دائی بزرگم

دوتا تیبل میت کادوی مادرجون و دائی امیر

پسرای گلم 6 سالگیتون مبارک

kian-kiarash — Tue, 28 Jul 2009 08:29:18 GMT

6 سال پیش در همچین روزی شما گلای زندگی پا به عرصه وجود گذاشتین و با اومدنتون یه دنیا گرمی و عشق به زندگی دونفره من و بابا ناصر دادین، یادتونه ...

یادتونه دوباره چن روز پیش هوس کردین فیلم به دنیا اومدنتون رو ببینین و چقدر مثل همیشه لذت بردین از لحظه ایکه دکتر شما رو از شکم من درآورد و خانم های پرستار مشغول انجام یه سری کارا رو شما بودن ....

کیارش: وای کیان منو ببین چقدر چرب بودم دارن منو با دستمال پاک میکنن، مامان این چیه کردن تو دماغم و دهنم؟؟

من: دارن تمیزشون میکنن که چیزی توشون نمونه ...

کیان: وای مامان من چرا جیش کردم رو همه، مامان من تو دلت بودم کجا جیش میکردم؟؟؟

من (خدا وکیلی جوابی نداشتم): تا وقتی تو شکم مامان هستین جیش نمیکنین ...

کیان: آخه چرا، خوب دل درد میگیریم که اینطوری ...

من: نه عزیزم، خدا که شما رو بوجود آورده کاری میکنه که تا میاین بیرون نیاز داشته باشین که جیش کنین ...

کیان: مامان بوجود آورده یعنی چی؟؟؟

پاسخ دادن به همه این سوالات کودکانه خیلی سخته و در عین حال حساس ....

کیارش: مامان ما به این بزرگی چطوری تو شکمت جا شدیم؟؟

من: برای خدا کاری نداره که شما رو تو شکم مامان جا بده ....

کیارش: بله اون که درسته خدا بزرگتر از این حرفاس ....

من (وای خدای من این فسقلیا چه حرفائی میزنن، الهی مامان قربون این هوش و ذکاوتتون بره): آفرین به شما پسرای گل که انقدر عاقل شدین .....

هر دو با هم: تو مهد یاد گرفتیم .....

من:

خدا میدونه تو اتاق عمل چقدر دلهره داشتم خصوصاً اینکه درست چن روز پیش از اون لاله و لادن زیر عمل مرده بودن و من نگران از اینکه نکنه شما به هم چسبیده باشین و مشکلی داشته باشین ...

لذتبخش ترین لحظه زمانی بود که تو عالم بهوش اومدن بابا ناصر میزد به پام و میگفت بیتا سالمن هردو پسرن وزنشون هم خیلی خوبه، اون موقع بود که تو دلم خدا رو شکر کردم ...

و امروز 6 سال از اون روز میگذره و تا دو ماه دیگه شما به مدرسه میرین و وارد مرحله جدیدی از زندگی میشین ....

چون امروز وسط هفته س براتون جشن نمیگیریم و به امید خدا جشن تولد مفصلتون رو 5شنبه 15 مرداد برگزار میکنیم و بعد هم عکساشو میزاریم اینجا تا همه دوستان ببینن، موافقین که؟؟؟

از ونوشه جون مامان سارای عزیزم و هاله جون مامان ارشیای گلم و سمیه جون مامان ایلیا عسلی و آرزو جونم مامان آرش وروجک خیلی خیلی ممنونم که پیشاپیش تولد پسرا رو تبریک گفتن، مرسی از اینکه به یادمون بودین ....

میرم مدرسه میرم مدرسه جیبام پره فندق و پسته

kian-kiarash — Mon, 13 Jul 2009 11:14:01 GMT

سلام سلام به همه مامانا و گلای قشنگ زندگیشون، خوبین، خوشین؟؟؟؟؟

بالاخره شاخ غول شکست و ما هم پسرا رو ثبت نام کردیم برای کلاس اول، کیارش رو نوشتیم مدرسه دولتی یه خیابون پائین تر از خونه، خوشبختانه مَهدی هم که باید نصف روز بره (از صبح تا ظهر همراه با ناهار) سر خیابون روبروشه، کیان رو هم نوشتیم غیر انتفاعی تو بلوار میرزا بابائی نزدیک مهدکودک خودش (از ظهر تا ساعت 5 بعدازظهر همراه با ناهار) .... یعنی چی؟؟؟

یعنی کیان صبحی و کیارش بعدازظهریه، به همین راحتی، این هفته هم سنجش هر دو انجام میشه تا خیالمون از هر جهت راحت شه ...

کیارش تو مهدشون کلاس آموزشی شنا میره و خیلی هم لذت میبره ، متأسفانه مهد کیان همچین کلاسی نداشت و ایشالله سال دیگه مینویسیمش ...

پایان پیش دبستانی

kian-kiarash — Mon, 22 Jun 2009 04:24:18 GMT

پسرای نازنین من هیچ میدونین چقدر دل مامان با دیدن این عکسا شاد شد و به وجودتون افتخار کرد، برای من گذر از این مرحله و ورود شما به دنیایی تازه فوق العاده مهم و شیرینه، امیدوارم یه روز بتونم فارغ التحصیلی شما نوگلای باغ زندگیمون رو در کنار پدرتون شاهد باشم، یعنی میبینم؟؟؟؟؟

یعنی میشه شما دوتا دیپلم بگیرین و یه رشته خوب تو دانشگاه قبول شین و مایه سرافرازی من و پدرتون بشین؟؟؟؟

یعنی میشه یه روز بیاین به من (فقط به من) بگین مامان ما عاشق شدیم و ازم بخواین که براتون برم خواستگاری، وای خدای من یعنی میشه؟؟؟؟

الهی مامان قربون اون شیرین زبونیاتون، نمیدونین وقتی کلمات قلمبه سلمبه تو حرفاتون بکار میبرین چقدر من و بابائی از بزرگ شدنتون کیف میکنیم، میدونین؟؟؟؟

میدونم خیلی وقته اینجا رو آپ نکردم ولی بنا بدلایلی که دوستان تو وبلاگ خودم هم خوندن و میدونن، خیلی حال و حوصله نداشتم ولی از دیروز که کیان پایان نامه پیش دبستانیشو آورد و گذاشت کنار مال کیارش دلم طاقت نیاورد که ننویسم ....

این روزها و لحظه ها باید ثبت بشن تا بعدها که کیان و کیارش اینجا رو میخونن بدونن که چقدر مامانی دوسشون داره و علیرغم بعضی تنبیهاتی که گاهی اوقات مجبوره در حقشون اعمال کنه چقدر دلش برای این قند عسلاش پر میکشه، خدا حفظتون کنه نوگلای زندگی من و بابا ناصر ....

راستی پسرای من هفته گذشته دقیقاً روزی که ر ا ه پ ی م ا ئ ی از ولیعصر تا جام جم بود تو برنامه عموجون سلیمون بودن و تا ساعت نه شب که برسن خونه خدا میدونه چه بر من گذشت، مریم مامان ملوسک جونم دیده بود پسرا رو، نمیدونم دیگه کدوماتون تونستین ببینین ولی بدلیل قطع اینترنت نتونستم خبر بدم بهتون، متأسفانه عکسی هم ندارم ازشون ....

وقتی ناصر داشته بچه ها رو تحویل میگرفته عمو جون گفته بوده که ماشالله این کیان فشفشه س و حسابی همه رو خسته کرده بوده و یه لحظه آروم و قرار نداشته ولی خوب براشون تجربه خوبی بود ...

فاطمه جویکار عزیزم مرسی بابت دعوتت از پسرای من و خاله نوشین تشکر بابت اطلاع دادنت عزیزم ...

کیان، عزیز دل مامان که یه لحظه آروم و قرار نداری و دل من از الان در تب و تابه که فردا چطوری میخوای پشت میز و نیمکت مدرسه بشینی، وقتی دیروز این عکسو نشونم دادی و گفتی مامانی به لبم لُژ (رُژ) لب زدن تا عکسم قشنگ بیفته چقدر دلم میخواست تو ماشین برمیگشتم و حسابی بوسه بارونت میکردم ...

کیارش، عزیز دل مامان که امروز ششمین دندون شیریت هم تو ماشین افتاد و حسابی بی دندون شدی عجب ژستی گرفتی مامان جون

خدائیش کیان منو ببینین امروز که این عکسو به همکارام نشون میدادم کلی عاشقت شدن و میگفتن چه پسر خوش تیپی داری

دست خاله سمیرا درد نکنه که این مدت تمام شیطنتای تو رو تحمل کرده و دم برنیاورده

این دوتا عکس هم مربوط به جشن نوروز کیارش عزیزمه

وسطی کیارشه

از سمت راست دومین نفر که نشسته و بلز میزنه کیارشه منه

هستي جون تولدت مبارك

kian-kiarash — Mon, 04 May 2009 12:03:28 GMT

سلام سلام صدتا سلام خيلي وقته نيومديم، خوب ديگه چه ميشه كرد، ماماني اين روزا انقدر گرفتاره كه وقت نميكنه وبلاگ ما رو آپ كنه ...

ما هم خوبيم، همچنان مشغول شيطنت، ماماني بعضي وقتا يه چيزائي تو وبلاگ خودش از ما مينويسه كه خيلي هم از حال و احوالمون بيخبر نباشين، خبر جديد اينكه:

كيان تو مهد كودك موهاشو با قيچي كوتاه كرده بود كه بابائي مجبور شد همونطوري برسونتش آرايشگاه، نتيجه ميگيريم كه تو جشن تولد هستي كه هفته آينده عكساشو ملاحظه خواهيد كرد آقا كيان كچله ....

26 ارديبهشت هم بعد از 4 ماه وقت دكترشه و بايد ببينيم آيا ميشه از قرصاش كم كرد يا نه، تازه بايد در مورد شرايط مدرسه رفتنش هم پرس و جو كنيم ....

ماماني همچنان از ما عكسي نداره و شديداً منتظره تا خاله نوشين بهش عكس برسونه چون احساس ميكنه اين وبلاگ زيادي سوت و كور شده ....

خاله جون مددي فرما

ما پسرخاله‌ها كيان و كيارش از همينجا تولد دخترخاله عزيزمون هستي جون رو تبريك ميگيم و اميدواريم كه ساليان سال يعني هرسال تولدشو در كنار ما جشن بگيره، ما هم براش كادوهاي خوب خوب بگيريم، اينم مال هستي عزيزمون

ما اومديم

kian-kiarash — Sun, 22 Feb 2009 06:43:18 GMT

خوب مثل اينكه همه خيلي از دستمون شاكين، درست نميگم، خيلي تنبل شدم، اصلاً حوصله نوشتن نداشتم شرمنده، ولي ديگه بسه، الان يه مامان بيتاي پر انرژي در خدمت شماست كه از پسراي گلش بنويسه ....

اول از همه چند تا عكس از آقا سام خاله ماندانا بزارم كه 24 بهمن رفتيم ديدنش، هزارماشالله خيلي خوردنيه

ايلياي خاله بيتا

ايلياي خاله ليلا

پسراي من

كيارش و كيان (تولد خاله نوشين)

پسرا و هستي عزيزم

خوب و اما بگيم از بابا ناصر كه تو اين دو سه هفته اخير كل هفته رو مأموريت بوده و صد البته سعي كرده با آوردن سوغاتياي دلخواه پسرا دلشونو بدست بياره، اما آيا تونسته دل مامان بيتا رو هم بدست بياره، الله و اعلم ....

امروز صبح بابائي از پرواز 5 صبح اهواز جا موند و قرار شد با ساعت بعد بره، پسرا از ديشب ميدونستن كه صبح از خواب پاشن بابائي نيست و بايد با مامان بيتا برن مهد، ولي وقتي اومدن تو اتاق خواب و بابائي رو ديدن كه تو جاشه كلي ذوق كردن و با داد و هوارشون ما رو هم از خواب پروندن حالا ساعت چنده تازه 6 صبح .... داشته باشين مكالمه اين دوتا وروجكو:

كيان: بابائي پاشو من ميخوام برم دستشوئي ...

كيارش: كيان خجالت بكش ديگه مرد شدي، بابا خوابه خودت برو ....

كيان (رفته سمت دستشوئي درو باز كرده و طبق معمول يه سوسك ريز ديده، حالا چطوري پاي اين آقا سوسكه از آشپزخونه رسيده به اونجا خدا ميدونه): واي بابا شوشششششششششك من ميترسم تو رو خدا بيا ....

كيارش: صد دفه بهت نگفتم وقتي سوسك ميبيني منو صدا كن برات بكشم آخه من نميترسم (الهي قربونت برم عسل مامان كه انقدر مرد شدي، آره جون خودت تو نميترسي!!!!!!!!!!)

كيان:‌ نه خيرم اصلاً‌ تو نميتوني، تازه‌شم مگه تو بلدي زنبور بكشي (فكر كنين سوسك به زنبور چه ربطي داره)؟؟؟

كيارش: هههههههههههههه نخيرم مگه تو نميدوني نبايد زنبورا رو بكشيم؟؟

من:‌ چرا ماماني نبايد بكشيمشون؟؟

كيارش (در حاليكه چشاي گردشو گردتر كرده): خاله پريسا گفته ما نبايد زنبورا رو بكشيم، تو كتاب علوممون نوشته (الهي قربونت برم پسر درسخون مامان) ميدوني چرا كيان؟؟ بخاطر اينكه اونا به ما عسل ميدن ميخوريم قوي ميشيم .... فقط اونائي كه عسل ميگيرن از زنبورا حق دارن اونا رو بكشن .....

خدائيش من و ناصر كلي حال كرديم از اين مكالمه شيرين پسرا و صد البته خوابمون حسابي پريد ..........

ديروز مربي مهد كيان گفته كه فوق العاده آروم و خوب شده و شكر خدا خيلي ازش راضين، منكه فكر ميكنم صد در صد فرادرماني روش خيلي تأثير گذاشته، البته گفته بودم ناصر اين كلاسا رو ميره و كلي هم رو خودش اثر گذاشته و يه مقداري هم من بهتر شدم، اگه خواستين اطلاعات بگيرين تو گوگل سرچ كنين و مراكزشو پيدا كنين، ظاهراً هر مريضي رو كه بخواين ميشه از اين طريق درمان كرد، مثل سرطان،‌ مرگ مغزي و خيلي چيزاي ديگه، خواهري هم تا حالا دو جلسه رفته و خيلي راضيه ....